De installatie van het Thomashuis in het West-Brabantse plaatsje Lepelstraat bood al lange tijd niet het gewenste comfort. Ook de levering van warm tapwater schoot ernstig te kort. Bonarius Zuid-Holland slaagde erin de problemen op te lossen. Maar daarvoor moest chef-monteur Cees Werner wel wekenlang in de weer om elementaire missers in het ontwerp en de uitvoering te herstellen.

Hesjes, voetballen, enkele verplaatsbare doelen en bidons. De bewoners van het Thomashuis in Lepelstraat kunnen zich op sportief gebied uitleven dankzij het geschenk dat Leo Engelhardt, directeur van Bonarius Zuid-Holland, voor hen meenam om daarmee het herstel van de installatie feestelijk af te sluiten. De oplevering van het werk door Bonarius Zuid-Holland was dan ook een feestje waard. Want voor zowel de zeven bewoners als het echtpaar Harry en Anita Willeboordse dat met de dagelijkse zorg van de bewoners is belast, was het de laatste jaren een beetje behelpen. Sommige ruimten werden slechts matig verwarmd, andere kamers bleven ’s winters steenkoud. En de levering van warm tapwater schoot ook al ernstig tekort. Het warme water bleef te koud en het koude water was vaak lauw.

Ingrijpende operatie
Sinds de ingebruikname van het pand inmiddels drie jaar geleden, stapelden de klachten zich op. Totdat eigenaar Vestia Zuid Nederland oordeelde dat het maar eens over moest zijn en Bonarius Zuid-Holland de opdracht verstrekte om de problemen voorgoed op te lossen. Maar dat bleek achteraf een behoorlijk ingrijpende operatie te worden. ‘Het was al een hele toer om te ontdekken wat nu precies de oorzaak van het probleem was,’ vertelt chef-monteur Cees Werner. ‘Het Thomashuis bestaat uit twee gedeelten: het privéhuis van de familie Willeboordse en de woonruimte van de zorgbehoevende bewoners. Twee HR-ketels verzorgen de ruimte-verwarming en een boiler levert tapwater voor alle gebruikers. Je zou eigenlijk twee aparte systemen verwachten. Maar alles liep door elkaar. De ketel van de privéwoning leverde warmte voor de radiatoren voor sommige ruimten van het Thomashuis en andersom was dat ook het geval. Onder de vloer was het een ‘spaghetti’ van leidingen. Dat gold ook voor de bovenverdiepingen. Leidingen van de radiatoren verdwenen achter het dakbeschot om vervolgens op onverwachte plaatsen weer op te duiken. Sommige ruimten hadden een te kleine radiator, andere ruimten te dunne leidingen. Sommige leidingen waren afgedopt omdat de vorige installateur dacht dat hij ongestraft radiatoren kon weg-halen. Het verdeelblok voor de vloerverwarming beneden functioneerde niet, waarschijnlijk vanwege ernstige vervuiling. Teveel om op te noemen.’

Stap voor stap
Een paar weken was Cees Werner dagelijks kind aan huis om de problemen stap voor stap te verhelpen. Hij monteerde een nieuwe vloerverwarmingsunit, koppelde een groot deel van de installatie los van de leidingen onder de vloer en legde nieuwe zichtleidingen aan. Hij plaatste extra radiatoren, verving radiatoren, reinigde het systeem en verzwaarde leidingen op plaatsen waar het kon en zinvol was om daarmee voldoende warmte naar de diverse ruimten te kunnen brengen.
Met de zomer in het verschiet zal niet onmiddellijk kunnen worden vastgesteld of de installatie nu daadwerkelijk het vereiste comfort biedt. Maar, Arie Stoppelenburg, Opzichter Planmatig Onderhoud Vastgoedbeheer bij Vestia, is ervan overtuigd, dat alles in orde is. ‘We hebben Bonarius inmiddels leren kennen als een oplossingsgericht installatiebedrijf, dat doorgaat tot het echt honderd procent is. En mocht het zo zijn dat er komende winter toch nog een enkel onderdeeltje bijgeregeld moet worden, dan zijn ze er ook meteen. Dat weten we en daarom werken we graag met Bonarius samen.